Φόρτωση Text-to-Speech…
Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να παραμένει δημοσκοπικά καθηλωμένο, αλλά εξακολουθεί να αποτελεί έναν κρίσιμο παίκτη που όλοι υπολογίζουν για την επόμενη μέρα. Εδώ και πολλούς μήνες ταλανίζεται από το ζήτημα των μετεκλογικών συνεργασιών σε περίπτωση που δεν υπάρξει αυτοδυναμία, όπως δείχνουν τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα. Κι ενώ το θέμα υποτίθεται ότι είχε κλείσει στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, με την υιοθέτηση της πρότασης Δούκα για μη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, όλα δείχνουν ότι παραμένει ανοιχτό. Πριν από λίγες μέρες ο Γιάννης Σγουρός, που θα είναι υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, δεν απέκλεισε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Η Αννα Διαμαντοπούλου είχε δηλώσει πριν από λίγο καιρό ότι έως τις εκλογές πολιτικός αντίπαλος του ΠΑΣΟΚ είναι η Νέα Δημοκρατία, προκαλώντας νέο κύκλο συζητήσεων. Την ίδια στιγμή, όμως, έχει ταχθεί υπέρ της απόφασης του κόμματος, την οποία υπερασπίζεται και στις δημόσιες παρεμβάσεις της, χαρακτηρίζοντας «αυτοκτονία» για την αξιωματική αντιπολίτευση να δηλώνει ότι θα συνεργαστεί με την κυβέρνηση. Εχει, ωστόσο, επισημάνει, επικαλούμενη τη γνωστή ρήση του Φρανσουά Μιτεράν ότι «ανάμεσα στην παραμονή των εκλογών και την επόμενη ημέρα μεσολαβούν οι εκλογές», πως το εκλογικό αποτέλεσμα «θα δείξει και θα υπαγορεύσει τι πρέπει να γίνει, ώστε η χώρα να αποκτήσει κυβέρνηση».
Ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Νίκος Χριστοδουλάκης, είχε διαφωνήσει δημόσια με την πρόταση του Χάρη Δούκα, υποστηρίζοντας πως αυτή θα ωφελούσε μόνο τη Ν.Δ. και το σχέδιο της «λεηλασίας» του ΠΑΣΟΚ. Ακόμα και μετά την απόφαση του συνεδρίου, εξέφρασε την άποψη ότι το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να αποφασίσει με γνώμονα το συμφέρον της χώρας αφού δει ποια κόμματα και με ποιa δύναμη προκύψουν από τηn κάλπη.

Μια πολιτική νίκη που δεν μεταφράστηκε σε ισχύ
«Ο Ανδρουλάκης έκανε έναν συμβιβασμό για να αποφύγει την κρίση επειδή υπήρχε ο φόβος ότι ο Δούκας θα πάρει 30-40-50 στελέχη και θα σηκωθούν να φύγουν από το συνέδριο θεαματικά» αναφέρει στέλεχος από τη γενιά των σαραντάρηδων του ΠΑΣΟΚ. «Εκ των υστέρων μπορούμε να πούμε πολλά, καθώς αποδείχθηκε ότι ο Δούκας τελικά δεν είχε δυνάμεις στο συνέδριο. Πριν από το συνέδριο όμως, υπήρξε μία συζήτηση την οποία ο Χάρης πήγαινε στα άκρα και έπρεπε να κοπεί γιατί έβλαπτε το ΠΑΣΟΚ».
Το παράδοξο είναι ότι ο Χάρης Δούκας, ενώ πέτυχε τον στόχο του στο συνέδριο και πέρασε τη θέση του στο κόμμα, οπότε από την άποψη αυτή πέτυχε μια πολιτική νίκη, αποδείχθηκε εκ των υστέρων ότι δεν διέθετε καμία κομματική ισχύ εντός του ΠΑΣΟΚ, καθώς στο συνέδριο όπου μετρήθηκαν οι δυνάμεις του, δεν κατάφερε να εκλεγούν ούτε βασικοί συνεργάτες του. Σήμερα πολλοί υποστηρικτές του τον έχουν εγκαταλείψει, προτιμώντας τον Παύλο Γερουλάνο και τον Μανώλη Χριστοδουλάκη, ενώ άλλοι έχουν κατευθυνθεί προς το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Η απόφαση, η οποία σύμφωνα με ορισμένους κλείνει κάθε πόρτα και για άλλους παραμένει ασαφής, έχει ως εξής: «Ο διακηρυγμένος και αδιαπραγμάτευτος στόχος μας είναι μια νέα προοδευτική πορεία της χώρας η οποία μπορεί να γίνει πραγματικότητα μόνο μέσα από την πολιτική αλλαγή και το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. Προϋπόθεση για την πολιτική αλλαγή είναι η ήττα της Νέας Δημοκρατίας, η ήττα της διαφθοράς, της αδιαφάνειας και των ανισοτήτων. Πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να υπάρξει σε συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία σε οποιοδήποτε κυβερνητικό ρόλο».
Ο διχασμός
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, παρά την ομόφωνη απόφαση που έλαβαν στο συνέδριο, εξακολουθούν να είναι διχασμένα ως προς αυτό το θέμα, όπως και οι ψηφοφόροι του. Κι εκεί όμως έχουν καταγραφεί αλλαγές στους συσχετισμούς. Στην ερώτηση σχετικά με την προτίμηση των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ για το ποιον θέλουν ως πρωθυπουργό, σε πρόσφατη δημοσκόπηση γνωστής εταιρείας, πρώτος έρχεται φυσικά ο Νίκος Ανδρουλάκης. Οταν όμως καλούνται να επιλέξουν μόνο μεταξύ Μητσοτάκη και Τσίπρα, καταγράφεται ισοψηφία, με πρώτο τον «κανένα». Σε άλλη ερώτηση της ίδιας δημοσκόπησης, για το αν θα αποδέχονταν μετεκλογική συνεργασία με τη Ν.Δ., οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ απάντησαν «ναι και μάλλον ναι» σε ποσοστό 41,5%, ενώ στη μετεκλογική συνεργασία με το κόμμα Τσίπρα απάντησε «ναι και μάλλον ναι» το 52,5%. Πριν από μερικά χρόνια, η εικόνα ήταν αντίθετη. Η αλλαγή αυτή, σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, ξεκίνησε να συντελείται μετά το σκάνδαλο των υποκλοπών και τα Τέμπη, καθώς και την αυστηρότερη στάση του Νίκου Ανδρουλάκη απέναντι στην κυβέρνηση.
Υπάρχει εν τέλει πιθανότητα να συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ.;
«Είναι δύσκολη η απάντηση, γιατί δεν ξέρουμε τα δεδομένα», εκτιμά πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος προβλέπει ότι «αν προκύψει θέμα συνεργασίας για εθνικούς λόγους, θα αλλάξουν στάση και άλλοι αρχηγοί». Ο πρώην υπουργός θεωρεί ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης με την απόφαση του συνεδρίου «έπεσε στην παγίδα γιατί εκβιαζόταν από ένα σύστημα που προδιέγραφε σύγκρουση, την οποία εκείνος δεν ήθελε και από την άλλη ερχόταν ο Τσίπρας που θα το αξιοποιούσε αυτό».
«Ο Δούκας πήρε ένα δώρο μεγαλύτερο από ό,τι περίμενε όταν πίεζε» λέει, αλλά εκτιμά ότι ο δήμαρχος Αθηναίων «ξέφυγε εντελώς όταν μίλησε για σύμπραξη ΠΑΣΟΚ-ΕΛΑΣ στην οποία θα αναλάβει την ηγεσία όποιο κόμμα περάσει το άλλο. Εκεί την πάτησε και εξετέθη στα στελέχη του κόμματος» λέει. Παραδέχεται ωστόσο, ότι με τη θέση για μη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία «συντάχθηκαν και άλλα μεγαλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ» αφού με τη γραμμή αυτή «συμφωνεί το ένα τρίτο και παραπάνω».
«Υπάρχει ένα κομμάτι στο ΠΑΣΟΚ που ακούει συνεργασία με Ν.Δ. και φεύγει τρέχοντας και υπάρχει ένα κομμάτι που ακούει συνεργασία με Τσίπρα και φεύγει τρέχοντας. Αυτό δεν είναι τωρινό. Το ΠΑΣΟΚ είχε πάντα αυτή τη διπλή κατεύθυνση. Αλλά οι αρχηγοί είναι εκείνοι που βάζουν τη σφραγίδα τους και πάνε το κόμμα προς τα κάπου» λέει στην «Κ» άλλο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με κυβερνητική εμπειρία. «Το συνέδριο αποφάσισε. Θα εξαρτηθεί όμως από τις εκλογές και το αποτέλεσμα. Είναι δυνατόν να παίρνουμε αποφάσεις για την επομένη των εκλογών στην πιο ρευστή κατάσταση που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα;» Καταλήγει ωστόσο, ότι η απόφαση του συνεδρίου ισχύει για όλους «και όταν αποφασίσει ο ελληνικός λαός, με βάση τις επιλογές του, θα δούμε τι θα κάνουμε».
«Υπάρχουν στελέχη στο ΠΑΣΟΚ που θα δέχονταν υπό όρους μια κυβερνητική συνεργασία με τη Ν.Δ.; Θεωρώ ότι υπάρχουν», αναφέρει βουλευτής της νεότερης γενιάς. «Είναι βέβαιο ότι αρκετοί θα προτιμούσαν η απόφαση του συνεδρίου να λέει ότι δεν θα συγκυβερνήσουμε με τον Μητσοτάκη και να αφήνει ανοιχτό το θέμα της συνεργασίας σε μία κυβέρνηση με τη Ν.Δ. και άλλον πρωθυπουργό».
Οι σκληροί
Μπορεί για τον Χάρη Δούκα σχεδόν όλοι στο ΠΑΣΟΚ να λένε ότι έθεσε το ζήτημα με ακραίο τρόπο, αλλά κατά της συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία τοποθετούνται και άλλοι βουλευτές. Ο Παύλος Γερουλάνος, ο Μιχάλης Κατρίνης, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης και ο Στέφανος Παραστατίδης είναι μερικοί από αυτούς. Από την άλλη, δεν υπάρχει κανείς που δηλώνει πρόθυμος να συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία.
Ενας από τους υπέρμαχους της απόφασης για μη συνεργασία με τη Ν.Δ. υποστηρίζει ότι αυτή ήταν αναγκαία επειδή «το ΠΑΣΟΚ το έχει ξανακάνει και γιατί ο Μητσοτάκης είπε ανοιχτά ότι θέλει να έχει εταίρο το ΠΑΣΟΚ». Κρατά αποστάσεις ωστόσο από τον Χάρη Δούκα για τον οποίο λέει ότι «το εργαλειοποίησε, αλλά δεν κατάφερε να το κεφαλοποιήσει» και ότι «δεν του βγήκε, γιατί το έκανε με έναν τρόπο προκλητικό».
Μία διαφορετική, ενδιάμεση, στάση έχει κρατήσει ο Παύλος Χρηστίδης, ο οποίος στο συνέδριο υποστήριξε ότι είναι λάθος το ΠΑΣΟΚ να ετεροπροσδιορίζεται και να αναδεικνύει τα σενάρια αυτά.
Η επόμενη μέρα για τον Νίκο Ανδρουλάκη
Αν το ΠΑΣΟΚ αυξήσει τα ποσοστά του στις εκλογές, ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν αναμένεται να αμφισβητηθεί άμεσα, ακόμα και αν δεν πιάσει τον στόχο του να βγει πρώτος «έστω με μία ψήφο διαφορά». Αν όμως δεν τα αυξήσει και το κόμμα Τσίπρα το περάσει με σημαντική διαφορά, τότε, σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές «οι επιλογές του Ανδρουλάκη θα είναι ή να παραιτηθεί ή να συμμετέχει στην επόμενη κυβέρνηση» κaι αυτό είναι το σενάριο που επαναφέρει το θέμα της συνεργασίας. Μέσα στο ΠΑΣΟΚ ωστόσο, όλο και λιγότεροι πιστεύουν ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης θα δεχθεί να συνεργαστεί με τη Ν.Δ. μετά τις εκλογές, αν και κανείς δεν αποκλείει τίποτα με βεβαιότητα.
Το ΠΑΣΟΚ έχει μπροστά του μια δύσκολη κατάσταση: να πείσει ότι μπορεί να διεκδικήσει την εξουσία, χωρίς να κρύψει τι θα πράξει αν η κάλπη δεν δώσει αυτοδυναμία.











